Praca semestralna IV PG 2006/2007

http://www.zawojski.com/2006/11/15/wszystko-co-chcielibyscie-wiedziec-o-nowych-mediach/#more-95

aniabania — Mon, 21 May 2007 00:19:58 +0000

Remediacja kultury, by użyć określenia Jaya Davida Boltera i Richarda Grusina, okazuje się być jednym z najważniejszych procesów i wektorów zmian dokonujących się w obszarze nowych mediów. Ten model myślenia to kolejna elementarna składowa teorii mediów proponowanej przez Manovicha. Można tylko dodać, iż kiedy rekonstruuje on sposób myślenia zaprezentowany w książce Remediation. Understanding of New Media pisząc, „że wszystkie media podlegają procesowi remediacji, to znaczy przetwarzania, ponownego modelowania i formowania innych mediów na poziomie zarówno treści, jak i formy” (s. 171), to jest być może bezwiednym, ale jednak, kontynuatorem myśli Marshalla McLuhana, którego – nota bene – nazwisko pojawia się w książce tylko raz.

L. Manovich, „Język nowych mediów”,WAiP, Warszawa, 2006, s. 461

aniabania — Thu, 17 May 2007 19:47:27 +0000

Montaż przestrzenny jest alternatywą wobec tradycyjnego montażu kinowego, zamieniając jego sekwencyjna strukturę rozwijająca się w czasie na strukturę przestrzenną. (…) Praktyka filmowa wypracowała w XX wieku złożone techniki montażu, polegające na różnym ułożeniu obrazów na linii czasu, zaniedbała natomiast coś, co można by nazwać „montażem przestrzennym”, grupującym obrazy współistniejące symultanicznie. (Kino poddaje się zatem myśleniu historycznemu ze szkodą dla wyobraźni przestrzennej).

L. Manovich, „Język nowych mediów”,WAiP, Warszawa, 2006, s. 426

aniabania — Thu, 17 May 2007 19:12:52 +0000

Koncepcja widza uczestniczącego w historii, dokonującego wyboru ścieżek przez narracyjną przestrzeń, wchodzącego w interakcję z bohaterami może być niezwykle ekscytująca, ale zwraca uwagę na jeden tylko aspekt kina, który nie jest ani unikalny, ani, co ciągle jest przedmiotem sporów, niezbędny – aspektem tym jest oczywiście narracja.

L. Manovich, „Język nowych mediów”,WAiP, Warszawa, 2006, s. 468

aniabania — Thu, 17 May 2007 18:56:26 +0000

Język kina, który pierwotnie był interfejsem do narracji rozgrywającej się w trójwymiarowej przestrzeni, staje się teraz interfejsem do wszystkich komputerowych danych i mediów.(…)

Nowa estetyka kinowej gęstości wydaje się szczególnie odpowiadać naszym czasom. Jeśli zewsząd otaczają nas gęste powierzchnie informacji, od wielkomiejskich ulic po strony www, rzeczą właściwą wydaje się oczekiwanie tego samego od kina. Możemy uważać, że montaż przestrzenny odzwierciedla tez inne codzienne doświadczenia – równoczesną pracę z wieloma programami komputerowymi.

M.McLuchan, „Zrozumieć media”, Wyd.Naukowo-Techniczne, Warszawa 2004, s.219

aniabania — Thu, 17 May 2007 18:45:33 +0000

Chyba najważniejsza cechą druku jest ta, którą gdzieś zagubiliśmy. Stał się on bowiem dla nas czymś codziennym i oczywistym. Jest to fakt, że obrazową wypowiedź można powtarzać dokładnie i w nieskończoność – przynajmniej dopóty, dopóki istnieje powierzchnia, na której drukujemy. Powtarzalność stanowi sedno mechaniczności, która podbiła nasz świat, zwłaszcza od czasów wynalazku Gutenberga. Przesłaniem druku i typografii jest przede wszystkim powtarzalność.

A. Gwóźdź, UŚ, Katowice, 17.05.2007r.

aniabania — Thu, 17 May 2007 18:34:57 +0000

W [kulturze europejskiej] narracyjnej, teksty służą opowiadaniu. Jesteśmy matrycowani. Jesteśmy pod presją opowiadania historii, szukamy motywacji, zakładając konsekwencję przyczynowo skutkową. Narracja jest poniekąd w naszym kodzie genetycznym.

M. Tribe – założyciel Rhizome.org

aniabania — Thu, 17 May 2007 18:23:35 +0000

To właśnie owa nowość sprawia, że nowe media są niezwykle interesującym miejscem dla twórców kultury. Oferują one ciągle zmieniający się obszar eksperymentu i eksploracji.

Sztuka sieci jest materializacją sieci społecznych. Równocześnie ukazuje nam je i współtworzy, ale tak jak naiwne byłoby mówienie serio o ‘sztuce stacji benzynowych’ (acz możemy sobie wyobrazić poważna wystawę, a nawet grube monografie na ten temat), samo pojęcie netartu byc może jest pomyłką. Realizacje netartu sa po prostu manifestacjami sieci społecznych, językowych i psychologicznych. Wchodząc w globalną przestrzeń sieci, płacimy określoną cenę: stare miasta stają się Disneylandami, komunikacja twarzą w twarz zamieniają się w rozproszone społeczności wirtualne, które często przypominają bardziej dworce niż przytulne kawiarnie starych awangard.

J.Baudrillard, „W cieniu milczącej większości”, Sic!, Warszawa, 2006, s.59

aniabania — Thu, 17 May 2007 17:06:41 +0000

Sądzono zawsze – na tym właśnie polega ideologia mediów masowych – że to media osaczają masy. Sekretu manipulacji poszukiwano nawet w zajadłej semiologii mediów masowych. Zapomniano jednak, że za sprawą owej naiwnej logiki komunikacji, że masy są przekaźnikiem o większej mocy niż wszystkie media razem wzięte, że to one je osaczają i pochłaniają – a przynajmniej żadne z nich nie zyskuje przewagi. Ten sam proces dotyczy masy i mediów. Mass(age) is message.

M.McLuchan, „Zrozumieć media”, Wyd.Naukowo-Techniczne, Warszawa 2004, s.39

aniabania — Thu, 17 May 2007 16:47:17 +0000

W takiej kulturze jak nasza, zawsze skłonnej do rozdzielania i dzielenia rzeczy, by zdobyć nad nimi władzę, uświadomienie sobie faktu, iż w sensie funkcjonalnym i praktycznym środek przekazu sam jest przekazem, może wywołać pewnego rodzaju szok…

J.Baudrillard, „W cieniu milczącej większości”, Sic!, Warszawa, 2006, s.49

aniabania — Thu, 17 May 2007 16:39:09 +0000

MEDIUM IS MESSAGE, jak wieścił MacLuhan, to formuła charakteryzująca naszą współczesną fazę, „chłodną” fazę zmediatyzowanej kultury masowej, kultury ochładzania i zobojętnienia wszelkiego przekazu w pustym eterze. Oto kultura lodowacenia sensu. Myśl krytyczna osądza i dokonuje wyborów, wytwarza różnice, a poprzez selekcję czuwa nad sensem. Masy nie dokonują wyborów , nie wytwarzają różnic, lecz niezróżnicowanie, zachowują fascynacje medium, którą przekładają na krytyczne wymogi przekazu…